Sanne Stouwdam, Arnaud van Holst, Annechien Broekmeijer, Caroline Wijntjes en Jan Wietsma.
Elke groep in onze academie is anders. Dat is misschien wel de belangrijkste les die docenten Annechien Broekmeijer en Arnaud van Holst telkens opnieuw ervaren. De stof blijft hetzelfde, maar de mensen niet. Annechien: “De diverse achtergronden van deelnemers doen enorm veel met de dynamiek. Ondernemers, bestuurders, soms één vrouw in een groep mannen. Je begeleidt elke groep anders en dat vraagt voortdurend schakelen.”
Voor Arnaud zit daar precies de kracht van de basismodule. “In drie keer drie uur gebeurt er zó veel. Je ziet mensen luisteren, twijfelen en verschuiven. Dat geeft energie.”
Van overtuiging naar openheid
Een moment dat Arnaud is bijgebleven, speelde zich af in een groep met een arts. “Hij was heel goed aan het luisteren en reageerde met stellige overtuigingen. Ik stelde hem een paar vragen die raak waren. Vragen die niet gingen over gelijk of ongelijk, maar over perspectief. ‘Wat maakt dat je dit zo ziet?’ of ‘Wat gebeurt er als je dit vanuit een andere rol bekijkt?’ Er veranderde iets in de ruimte. “Er kwam een heel ander mens naar boven”, zegt Arnaud. “Achteraf kwam hij naar me toe en zei: ik vond het interessant om zo anders naar dingen te kijken. Daar word ik blij van.”
Annechien herkent dat beeld. “Bij sommige beroepen hoort een bepaalde houding, die neem je mee de ruimte in. Het mooie is dat mensen dat zelf gaan zien, zonder oordeel. Ze zitten namelijk in een leersituatie.”
Ruimte laten voor wat ontstaat
Soms vraagt dat om loslaten. Arnaud vertelt over een groep in Zwolle waar het gesprek een onverwachte wending nam. “Er gebeurde iets heel persoonlijks in de groep. Iemand opperde een privé onderwerp en wat volgde was een mooi gesprek. Ik had kunnen sturen op de stof, maar dan was ik ze kwijtgeraakt.” Wat er gebeurde, wás precies wat je in een raad van toezicht hoopt te zien. Er ontstond openheid, doorvragen en eerlijkheid. Arnaud koos ervoor om vragen te stellen over het proces. Wat gebeurde hier? Wat deed dit met jullie? En met mij? “Dat was intuïtief, maar ontzettend leerzaam.”
Annechien herkent die spanning. “Je hebt weinig tijd, dus je wilt soms tempo maken. Tegelijk zie je mensen soms stevig in hun bestuurdersrol blijven hangen. Dan daag ik uit. Niet door te corrigeren, maar door een ander perspectief aan te reiken. Ik wil geen juf zijn, ik wil juist inspireren.” En juist dát mechanisme, de neiging om te blijven sturen, is in veel RvT’s herkenbaar. Dat je het al in zo’n leersituatie ziet gebeuren en de spiegel kunt voorhouden, maakt het extra waardevol.
Leren kijken naar jezelf
Wat deelnemers leren, gaat verder dan analyse. Het gaat ook over zelfinzicht. Annechien: “Emotionele geraaktheid hoort erbij. Die kun je gebruiken. Stel je voor dat dit jouw RvT is. Wat doe je dan anders? Dat helpt enorm in zelfreflectie.”
Arnaud ziet dat mensen daar bewust voor kiezen. “Deelnemers zijn bereid om zichzelf te laten zien. Dat maakt dit een echte lerende omgeving.” En precies daar ligt de kracht van de basismodule. Niet in het antwoord, maar in het gesprek. Niet in de theorie alleen, maar in wat er tussen mensen gebeurt. Net als in een RvT.”
Ben je nieuwsgierig naar wat toezicht met jou doet? Ervaar het zelf in de basismodule Op weg naar Nieuw Toezicht en ontdek hoe reflectie, interactie en professioneel handelen samenkomen. Neem bij vragen contact op met Caroline Wijntjes.